--- title: Igor Mitoraj — Biografia | Rzeźbiarz 1944–2014 description: Igor Mitoraj (1944–2014) — polsko-francuski rzeźbiarz. Biografia: Oederan, Kraków, Paryż, Pietrasanta. Twórca Tindaro Screpolato i Eros Bendato. canonical: https://mitoraj-search.com/pl/mitoraj-biography.html license: https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/ credit: mitoraj-search.com --- # Igor Mitoraj Posiadasz tę pracę?[Sprzedaj →](sell-mitoraj.html) [sukaiqun@gmail.com](mailto:sukaiqun@gmail.com)[+48 575 967 063](tel:+48575967063) Rzeźbiarz · 1944–2014 Igor Mitoraj to jeden z najważniejszych polskich artystów XX wieku — rzeźbiarz, który zdobył światowe uznanie, łącząc klasyczną tradycję śródziemnomorską ze współczesną wrażliwością. Urodzony z polskiej matki i francuskiego ojca, wychowany w Polsce, wykształcony w Krakowie pod mistrzem Tadeuszem Kantorem — na zawsze pozostał artystą o głęboko polskich korzeniach. Jego fragmentaryczne brązowe figury, naznaczone pęknięciami i brakiem, zdobią place publiczne na całym świecie. Dla polskiej kultury jest postacią szczególną: artystą, który niósł jej dziedzictwo do Paryża, Pietrasanty i poza nie. Urodzony26 marca 1944, Oederan, Saksonia, Niemcy Zmarły6 października 2014, Paryż, Francja (wiek 70 lat) NarodowośćPolsko-francuska WykształcenieASP Kraków (Kantor); stypendium Meksyk 1968; ENSBA Paryż PracowniaPietrasanta, Toskania (od 1983) MateriałyBrąz, marmur z Carrary, kryształ Rekord aukcyjny6 891 300 € — Tindaro Screpolato, Sotheby's Paryż, listopad 2019 PochowanyKościół Sant'Agostino, Pietrasanta (brązowe drzwi — jego własne dzieło) ![Igor Mitoraj, 2014 — portrait photograph](https://mitoraj-search.com/images/wikimedia-mitoraj-portrait-2014.webp) Igor Mitoraj, 2014 · [CC BY-SA 2.0](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Igor_Mitoraj_\(15434967636\).jpg) Andrea Bosio / Wikimedia Commons ![Igor Mitoraj at Castelvecchio, Verona](https://mitoraj-search.com/images/wikimedia-mitoraj-castelvecchio.webp) Igor Mitoraj at Castelvecchio, Verona · [CC BY 3.0](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:The_Sculptor_Igor_Mitoraj_At_Castelvecchio_\(118028545\).jpeg) Gigiextremeno / Wikimedia Commons ## Pochodzenie i dzieciństwo Igor Mitoraj urodził się **26 marca 1944 roku** w Oederan w Saksonii — syn polskiej matki i francuskiego ojca. Rodzina wróciła do Polski wkrótce po wojnie i to właśnie w polskiej rzeczywistości kształtowała się jego tożsamość. Dorastał w kraju odbudowującym się po zniszczeniach, otoczony kulturą, w której sztuka była zarówno wyrazem bólu, jak i godności. Polska tradycja artystyczna — jej symbolizm, ekspresja i związek z historią — odcisnęła na nim głębokie piętno, które widoczne jest w całej jego twórczości. Jego korzenie były więc podwójne: polska strona matki zakorzeniona w słowiańskiej ziemi i historii, ojcowska — w kulturze zachodniej. To napięcie między dziedzictwami stało się jednym z motorów jego twórczości, w której klasyczne formy grecko-rzymskie ścierają się z doświadczeniem nowoczesności, utraty i przetrwania. Artysta przez całe życie podtrzymywał więź z Polską — powracał, utrzymywał kontakty ze środowiskiem krakowskim i był obecny na polskich wystawach. Kraków, gdzie dorastał, był miastem o wyjątkowym charakterze: jedynym polskim miastem kulturalnym, które przetrwało II wojnę światową w relatywnej całości, zachowując gotyckie i barokowe dziedzictwo. To otoczenie — stare kamienice, kościoły pełne rzeźb, rzemieślnicza tradycja kamieniarstwa — ukształtowało jego intuicję, że klasyczna forma niesie historyczny ciężar, że piękno i rana są nierozłączne. Katolicka ikonografia, której był świadkiem w kościołach Krakowa, z jej zmysłowością cierpienia i boskiej obecności w materii, rezonuje w całej jego późniejszej twórczości. ## Edukacja: Kraków i Paryż Mitoraj studiował malarstwo na **Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie**, gdzie jego mistrzem był _Tadeusz Kantor_ — jeden z najważniejszych reformatorów teatru i sztuki XX wieku, twórca Cricot 2 i Umarłej klasy. Kontakt z Kantorem ukształtował rozumienie przez Mitoraja czasu, pamięci i ciała — motywów, które powróciły w jego rzeźbach jako fragmenty, szczeliny i ślady nieobecności. Atmosfera Krakowa, jego barokowe kościoły, tradycja rzemiosła artystycznego i żywe środowisko awangardowe dały mu fundament, którego nie mógłby zdobyć nigdzie indziej. Filozofia Cricot 2 — teatru opartego na materiale traumy, straty i cielesnej obecności — przeniknęła całą twórczość Mitoraja. Kantor uczył, że autentyczna sztuka musi pracować z fragmentem, z resztką, z tym, co zostało po katastrofie. Dla Mitoraja było to objawienie, które dało mu metodę: klasyczna figura nie jako ideał, ale jako ślad po ideale, uszkodzony i ociekający historią. To połączenie akademickiej dyscypliny z awangardową filozofią jest fundamentem jego dojrzałego stylu. W **1968 roku** otrzymał stypendium i wyjechał do **Meksyku**, gdzie zetknął się z prekolumbijską rzeźbą monumentalną — doświadczenie, które ostatecznie skierowało go ku rzeźbie. Po powrocie z Meksyku udał się do [Paryża](/pl/mitoraj-paris.html), gdzie podjął studia w _École nationale supérieure des beaux-arts_. Paryż stał się jego nowym domem i centrum życia zawodowego. Pierwsza solowa wystawa w Galerie La Hune w 1976 roku zakończyła się wyprzedaniem wszystkich prac w ciągu jednego dnia — spektakularny debiut, który otworzył mu drzwi do światowych galerii. Dom wydawniczy **Artcurial** w Paryżu stał się jego głównym partnerem do edycji bronzowych, publikując m.in. _Tête Secrète_ (1978), _Kea_ (1979) i _Prométhée_. ## Pietrasanta: pracownia i dziedzictwo W **1983 roku** Mitoraj przeniósł się do **[Pietrasanty](/pl/mitoraj-pietrasanta.html)** w Toskanii — miasta słynącego z tradycji kamieniarstwa i odlewnictwa brązu, gdzie od wieków pracowali rzeźbiarze z całego świata. Tu założył swoją główną pracownię, otoczony marmurem z Carrary i mistrzami rzemiosła. Pietrasanta była dla niego nie tylko warsztatem, lecz miejscem duchowym: wpisał się w jego topografię, projektując m.in. brązowe drzwi kościoła _Sant'Agostino_. Przy tym kościele został pochowany po swojej śmierci 6 października 2014 roku w Paryżu. Wybór Pietrasanty w 1983 roku był decyzją strategiczną. Fonderia Mariani i inne miejscowe odlewnie dysponowały techniką i tradycją niezbędną do odlewów wielkoformatowych — a Mitoraj nigdy nie był rzeźbiarzem gabinetowym. Jego bronzy rosły do monumentalnych rozmiarów, wymagając precyzyjnej obróbki powierzchni i starannej patynacji. Pracował codziennie w atelier, nadzorując każdy etap produkcji: od modelu w glinie przez model woskowy aż po odlew i ostateczne wykończenie. Ta bezpośrednia kontrola nad procesem jest jednym z powodów, dla których jego prace zachowują jednolitą jakość bez względu na rozmiar edycji. W Pietrasancie powstały jego najważniejsze dzieła: seria _Tindaro Screpolato_, _Eros Bendato_, _[Centurion](/pl/mitoraj-centurione.html)_, _[Perseusz](/pl/mitoraj-persee.html)_, _[Ikaria](/pl/mitoraj-ikaria.html)_. Współpracował z galerią Artcurial w Paryżu, a jego rzeźby stanęły w przestrzeniach publicznych Londynu, Pompejów, Agrigento, [Paryża](/pl/mitoraj-paris.html), [Warszawy](/mitoraj-poland-warsaw.html) i [Krakowa](/pl/mitoraj-krakow.html) i wielu innych miast. ## Dziedzictwo i rynek Po śmierci Mitoraja w 2014 roku zainteresowanie jego sztuką nie osłabło — wprost przeciwnie. Rynek aukcyjny konsekwentnie wycenia jego prace powyżej oczekiwań. Kulminacją był **listopad 2019 roku**, gdy monumentalny _Tindaro Screpolato_ osiągnął na **Sotheby's w Paryżu** cenę **6 891 300 €** — prawie sześciokrotnie powyżej górnej wyceny (szacowanej na 800 000 – 1 200 000 euro). Wynik ten plasuje Mitoraja wśród najcenniejszych europejskich rzeźbiarzy powojennych i potwierdza, że jego dzieła są aktywami kolekcjonerskimi o rosnącej wartości. Więcej informacji o wynikach [cen aukcyjnych Mitoraja](/pl/mitoraj-auction-prices.html). Atelier w Pietrasancie funkcjonuje nadal pod opieką najbliższych współpracowników artysty, co pozwala na potwierdzenie proweniencji i autentyczności wcześniejszych prac. Dla kolekcjonerów jest to praktycznie istotne: certyfikaty autentyczności z podpisem artysty lub autoryzowanych przedstawicieli atelier stanowią znaczącą część wartości rynkowej dzieła. Dla polskiego rynku kolekcjonerskiego Mitoraj zajmuje szczególne miejsce: jako artysta polskiego pochodzenia, wykształcony w Krakowie, jest jednocześnie częścią światowej historii sztuki i polskiego dziedzictwa kulturowego. Domy aukcyjne Desa Unicum, Polswiss Art i Agra-Art regularnie wystawiają jego prace. Prywatny kolekcjoner z [Warszawy](/mitoraj-poland-warsaw.html) aktywnie skupuje jego brązy, medale i grafiki — bezpośrednio, dyskretnie i bez prowizji aukcyjnej. 1944 Urodzony 26 marca w Oederan, Saksonia. Matka Polka, ojciec Francuz. Rodzina wraca do Polski po wojnie. 1968 Stypendium do Meksyku — kontakt z prekolumbijską rzeźbą monumentalną. Decyzja o porzuceniu malarstwa na rzecz rzeźby. Następnie studia w ENSBA, Paryż. 1976 Pierwsza solowa wystawa w Galerie La Hune, Paryż. Wszystkie prace sprzedane w ciągu jednego dnia — przełomowy debiut. 1983 Przenosi pracownię do Pietrasanty, Toskania. Początek współpracy z miejscowymi mistrzami odlewnictwa i kamieniarstwa. 2014 Umiera 6 października w Paryżu, w wieku 70 lat. Pochowany w kościele Sant'Agostino w Pietrasancie, którego brązowe drzwi sam zaprojektował. 2019 Rekord aukcyjny: 6 891 300 € za monumentalny Tindaro Screpolato, Sotheby's Paryż, listopad 2019. ![Eros Bendato by Igor Mitoraj, Kraków Main Market Square](https://mitoraj-search.com/images/wikimedia-eros-bendato-krakow.webp) _Eros Bendato_ (1999), Kraków · [CC BY-SA 3.0](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Igor_Mitoraj_Eros_bendato_01.jpg) Iwona Grabska / Wikimedia Commons ![Icaro (Icarus) by Igor Mitoraj at the Temple of Concordia, Valley of the Temples, Agrigento](https://mitoraj-search.com/images/wikimedia-icarus-agrigento.webp) _Icaro_ (2011), Temple of Concordia, Agrigento · [CC BY-SA 4.0](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:L%27Icaro_caduto_nella_Valle_dei_Templi.JPG) Giacomo Palermo / Wikimedia Commons ![Centauro by Igor Mitoraj at the Pompeii archaeological site](https://mitoraj-search.com/images/wikimedia-centauro-pompeii.webp) _Centauro_ (1994), Pompeii · [CC BY-SA 4.0](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Centauro_by_Igor_Mitoraj,_Pompeii.jpg) Yair Haklai / Wikimedia Commons ![Angelo Caduto (Fallen Angel) by Igor Mitoraj at Piazza dei Miracoli, Pisa](https://mitoraj-search.com/images/wikimedia-fallen-angel-pisa.webp) _Angelo Caduto_, Piazza dei Miracoli, Pisa · [CC BY-SA 4.0](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Fallen_Angel_-_Angelo_Caduto_-_Igor_Mitoraj_-_Pisa_-_02.jpg) Xosema / Wikimedia Commons ## Paryż: Przejście od malarstwa do rzeźby Z Meksyku Mitoraj przeniósł się do [Paryża](/pl/mitoraj-paris.html), gdzie wstąpił do **École nationale supérieure des beaux-arts**. To właśnie w Paryżu dokonało się decydujące przejście od malarstwa do rzeźby. Miasto dało mu dostęp do klasycznych zbiorów Luwru — które studiował intensywnie — oraz do prekolumbijskiej sztuki w Musée de l'Homme, której potrzaskane i niekompletne obiekty archeologiczne potwierdziły i pogłębiły to, czego doświadczył w Meksyku. Zbieżność greko-rzymskiej starożytności z prekolumbijską archeologią dała mu jedno formalne założenie: to, co zepsute, częściowe i wykopane, przemawia mocniej niż to, co całe. Jego pierwsza solowa wystawa w Paryżu w 1976 roku, w Galerie La Hune, była sukcesem komercyjnym i krytycznym — wszystkie prace zostały sprzedane w ciągu jednego dnia — i natychmiast ustanowiła go znaczącą postacią w paryskim obiegu galerii. **Artcurial**, paryska galeria i dom aukcyjny na Avenue Matignon, stał się jego głównym partnerem handlowym we Francji i uruchomił program edycji brązowych pod koniec lat 70., który ukształtował rynek kolekcjonerski. Pierwsze małe edycje brązowe — _Tête Secrète_ (1978), _Kea_ (1979), _Portrait d'Homme_ — były sprzedawane w całej Europie i Ameryce Północnej, wprowadzając jego twórczość pokoleniu kolekcjonerów. Ustanowiły też konwencje dokumentacyjne — numerowane certyfikaty, oznaczenia odlewni, rozmiary edycji — które rządzą wtórnym rynkiem jego prac do dziś. ## Tematy i język wizualny Centralne założenie artystyczne Mitoraja można ująć prosto: świat klasyczny — jego bogowie, herosi, wyidealizowane formy ludzkie — nie jest zamknięty. Został złamany, pogrzebany, uszkodzony i częściowo odzyskany, ale nadal wywiera roszczenie wobec teraźniejszości. Jego rzeźby czynią to roszczenie widzialnym: przedstawiają klasyczną figurę nie jako kompletny, autorytatywny obiekt, lecz jako fragment wyłaniający się z własnego rozbicia, noszący ślady katastrofy, która go przerwała. Cztery powracające obsesje organizują jego twórczość. Pierwsza to **pofragmentowane klasyczne ciało** — torsy, głowy i ramiona oderwane od swoich całości, odwołujące się do greckich i rzymskich fragmentów archeologicznych. Druga obsesja to **zawoalowana i obandażowana twarz** — od najwcześniejszych edycji Artcurial po późne prace, motyw zasłonięcia jako formy obecności. _Eros Bendato_, _Visage Voilé_, _Angelo Fasciato_: w każdym z nich brązowa tkanina zakrywa i jednocześnie objawia. Bandaż nie jest wymazaniem, lecz innym rodzajem odsłonięcia — przywołuje jednocześnie opatrunek medyczny, przygotowanie pogrzebowe i ochronne owinięcie znaleziska archeologicznego. Trzecia obsesja to **spękana i uszkodzona powierzchnia** — _Tindaro Screpolato_ jest definitywną realizacją tego tematu: powierzchnia głowy pęka, odsłaniając twarz wewnątrz twarzy, sugerując geologiczne warstwy cywilizacji skompresowane w jednym obiekcie. Czwarta to **uskrzydlona postać** — Ikar, anioły, postacie dążące i upadające — w których skrzydło jest prawie zawsze połamane, obcięte lub niewystarczające. Nawracające motywy to: - **Spękana lub pęknięta głowa** — najpełniej zrealizowana w _Tindaro Screpolato_, gdzie powierzchnia głowy pęka, odsłaniając twarz wewnątrz twarzy - **Bandażowanie i owijanie** — brązowa tkanina nałożona na rysy twarzy w pracach takich jak _Eros Bendato_ (Związany Eros) i _Visage Voilé_ - **Zbroja i ciało pod nią** — _Centurion_, _Corazza_ i pokrewne prace przedstawiają torsy jednocześnie chronione i już naruszone - **Skrzydła** — anielskie lub ptasie, często połamane lub obcięte, powracające zarówno w wolnostojących brązach, jak i pracach architektonicznych - **Motywy mitologiczne** — _Perseusz_, _Prométhée_, _Ikaria_, _Centauro_ — traktowane nie jako narracyjne ilustracje, lecz jako formalne problemy pofragmentowanego ciała ## Instalacje w przestrzeni publicznej Mitoraj stworzył wyjątkowo bogaty dorobek trwałej rzeźby publicznej. Najbardziej emblematycznym z jego dzieł miejskich jest _Eros Bendato_ na [krakowskim Rynku Głównym](/pl/mitoraj-krakow.html) — kolosalna obandażowana głowa zainstalowana w 1999 roku, która stała się jedną z definiujących dominant miasta. W [Warszawie](/mitoraj-poland-warsaw.html) na Placu Defilad stoi monumentalny _Tindaro Screpolato_ — miejsce o naładowanej politycznie historii — którego spękana powierzchnia stanowi cicho potężną wypowiedź w kraju, który wielokrotnie odbudowywał się z katastrofy. Oba polskie dzieła przyciągają ogromną widownię i weszły do narodowego słownika kulturowego. W [Rzymie](/pl/mitoraj-rome.html) brązowe drzwi Bazyliki Santa Maria degli Angeli e dei Martiri, zaprojektowane przez Mitoraja i zainstalowane w 2006 roku, stanowią jedno z największych sakralnych zamówień udzielonych żyjącemu rzeźbiarzowi w powojennych Włoszech. Bazylika — sama zbudowana w ruinach Term Dioklecjana — była idealnym miejscem dla artysty, którego cała twórczość zajmuje się właśnie takim warstwowaniem czasowym. Projekt pompejański z 2016 roku, z 30 rzeźbami zainstalowanymi wśród ruin w wystawie osobiście zaplanowanej przez Mitoraja przed jego śmiercią, rozwinął tę logikę do najbardziej dosłownej konkluzji: jego celowo uszkodzone figury umieszczone wśród autentycznie zrujnowanego miasta. Kolejne instalacje obejmują cały kontynent i świat: [La Défense](/pl/mitoraj-paris.html) w Paryżu, Ogrody Boboli we Florencji, Piazza Navona w Rzymie, Dolina Świątyń w Agrigento, katedra w Bambergu, Piazza dei Miracoli w Pizie oraz trwała kolekcja prac wielkoskalowych w jego [pietrasańskim](/pl/mitoraj-pietrasanta.html) atelier. W londyńskim Canary Wharf stoi monumentalne _Centurion I_. Każda instalacja była miejscowo specyficzna w tym sensie, że Mitoraj osobiście dbał o relację między swoim dziełem a jego kontekstem — nie jako ilustracja otoczenia, lecz jako formalna rozmowa między jego brązami a historiami już obecnymi w ziemi pod nimi. ## Kluczowe dzieła — Przewodnik kolekcjonera Dla tych, którzy zbierają lub rozważają zakup prac Mitoraja, poniższe zestawienie stanowi praktyczny punkt wyjścia do orientacji w głównych seriach i edycjach: - **[Tindaro Screpolato](/pl/mitoraj-tindaro.html)** — brąz, od 1994; rekord aukcyjny 2019; dostępny w różnych rozmiarach, od stołowego po monumentalny - **[Eros Bendato](/pl/mitoraj-eros-bendato.html)** — brąz; jeden z najbardziej rozpoznawalnych; podarowany Krakowowi w 2003; dostępny w numerowanych edycjach Artcurial - **[Centurion II](/pl/mitoraj-centurione-ii.html)** — brąz; edycja 1500; jeden z najczęściej pojawiających się na aukcjach - **[Perseusz](/pl/mitoraj-persee.html)** — brąz; edycja 1000; klasyczna forma heroiczna z fragmentarycznym potraktowaniem - **Tête Secrète** — brąz; wczesna edycja Artcurial z 1978; bardzo poszukiwana - **Kea** — brąz; wczesna edycja Artcurial z 1979; rzadko pojawia się na rynku - **[Visage Voilé / Visage Envoilé](/pl/mitoraj-visage-voile.html)** — brąz; ikoniczne owinięte oblicze; dostępne w wersji brązowej i kryształowej - **Corazza Media** — brąz; tors w pancerzu; dostępny w kilku wariantach i rozmiarach - **Saturnia** — kryształ (Daum); rzadka seria w przezroczystym lub barwionym krysztale - **Litografie** — prace na papierze; bardziej dostępne cenowo; dobry punkt startowy dla nowych kolekcjonerów ## Dalsze lektury Dla tych, którzy chcą pogłębić swoją wiedzę o Mitoraju, polecamy nasz przegląd [książek i katalogów o Mitoraju](/mitoraj-books.html) — w tym monografii, katalogów wystaw z Artcurial, Pietrasanty i wielkich retrospektyw, a także literatury specjalistycznej poświęconej technikom odlewnictwa brązu i tradycji Versilia. Na lżejszy wstęp możesz sprawdzić swoją wiedzę o artyście za pomocą [quizu o Mitoraju](/pl/mitoraj-quiz.html) — interaktywnego narzędzia do identyfikacji dzieł, zrozumienia struktury edycji i orientacji na rynku kolekcjonerskim. ## Mitoraj w Polsce Mitoraj jest polskim artystą, który osiągnął największe międzynarodowe uznanie w XX wieku. Jego związek z Polską jest nie tylko biograficzny: [Kraków](/pl/mitoraj-krakow.html) nosi jego _Eros Bendato_ na Rynku Głównym jako trwały dar od artysty, a [Warszawa](/mitoraj-poland-warsaw.html) gości rosnącą liczbę jego prac w kolekcjach prywatnych i publicznych. Polska wymiar jego sztuki — zakorzeniona w Krakowie Kantora, karmiona polską pamięcią kulturową — jest nierozerwalną częścią jego projektu twórczego. Wśród polskich kolekcjonerów cieszy się szczególnym uznaniem jako jeden z nielicznych polskich artystów, którzy zdobyli trwałe miejsce w światowym kanonie rzeźby współczesnej. Na polskim rynku aukcyjnym Mitoraj jest jednym z najbardziej poszukiwanych europejskich rzeźbiarzy. Domy aukcyjne Desa Unicum, Polswiss Art i Agra-Art regularnie wystawiają jego prace w coraz wyższych cenach. W 2025 roku monumentalny brąz sprzedano w Warszawie za ponad 6,8 mln PLN — rekordowy wynik potwierdzający dojrzałość polskiego rynku i wyjątkowe miejsce Mitoraja w polskim kolekcjonerstwie. ## Prace na papierze Litografie, rysunki i akwarele Mitoraja stanowią ważny, choć często pomijany wymiar jego twórczości. Sanguinowe litografie — szczególnie _Tindareos_ i _Centurion Rouge_ — drukowane były w małych nakładach w paryskim studiu Artcurial w latach 80. i 90., sygnowane ołówkiem. Ceny prac na papierze są zazwyczaj znacznie niższe niż brązów, co czyni je dostępnym punktem wejścia dla kolekcjonerów. Desa Unicum, Agra-Art i Polswiss Art regularnie wystawiają takie prace. Jako kolekcjoner bezpośredni kupuję zarówno rysunki, jak i litografie — bez pośredników, dyskretnie i uczciwie. Plakaty artysty z podpisem ołówkowym — szczególnie ten z centrum Tignes z 1986 roku — należą do rzadkich dokumentów: drukowane dla publiczności, lecz opatrzone autentycznym podpisem, który łączy obraz z ręką artysty. Katalogi wystaw ze zbiorów Galerii Zachęta (1997, 2002) lub Artcurial z własnoręcznym podpisem Mitoraja osiągają premię na rynku polskim. ## Uwierzytelnianie i zakup Autentyczne brązy Mitoraja mają zazwyczaj stempel odlewni (Fonderia Mariani), numer edycji (np. 2/8) oraz certyfikat Fondazione Mitoraj. Wczesne prace z lat 70. i 80. mogą nie posiadać certyfikatu, ale można je zidentyfikować po numerze odlewu, wykończeniu i patynie. Litografie uwierzytelniane są podpisem ołówkowym i numeracją, a ich wiarygodność potwierdzają faktury galerii i katalogi wystaw. Jeśli posiadasz pracę Mitoraja — brąz, rysunek lub litografię — i chcesz ją sprzedać lub uzyskać wycenę, skontaktuj się ze mną bezpośrednio: bez pośredników, bez prowizji. Chcesz sprzedać dzieło Mitoraja? [Odwiedź naszą stronę sprzedaży →](/pl/sell-mitoraj.html) --- _Markdown version of [https://mitoraj-search.com/pl/mitoraj-biography.html](https://mitoraj-search.com/pl/mitoraj-biography.html). Photos CC BY 4.0 — attribute mitoraj-search.com._